newbahar

Hacca gidemeyenler ne yapmalı? 

Her ne kadar siz, “Biz hacca gidemeyeceğiz. Dolayısıyla bu manaları ruhumuzda duyamayacağız.” deyip hüzne kapılıyorsanız da üzülmeyin. En azından niyetlerimizle kalben onlarla beraber olabiliriz. Ve onların o mübarek topraklarda yaşadıkları his yoğunluğunu biz de çevremizde yaşayabiliriz.

Bizler de günün değişik anlarında “Lebbeyk, Allahümme lebbeyk, Lebbeyke lâ şerike leke lebbeyk. İnne’l-hamde ve’n-ni’mete leke ve’lmülke lâ şerike leke” diyerek hacılarla bir duygu birliği içine olabiliriz. Bu muhteşem ruhânî birliği tesis etme adına bol bol salavat-ı şerifeler de getirebiliriz.

Orada müminler, büyük bir ziyafete icabet ediyor gibi koşar, “ibadetimi kaçıracağım” endişesiyle adımlarını bir pergel gibi açar ve hedeflerine doğru hızla yol alırlar. Gayeleri, kendilerini bir an önce Kâbe’ye atarak Allah’ın huzuruna varmak ve kulluklarını ifa etmektir. Bir mana büyüğü bir sohbetinde bu hakikati şöyle dile getiriyor: “Bunun daha derin bir manasını iliklerime kadar bütün ruhumla ben, insanların Ravza-i Tâhire’ye koşuşturmalarında hissettim. Omuzlarında seccadesi, ellerinde ayakkabıları, abdest almış; fakat henüz kollarını indirmemiş, saçını sakalını taramaya vakit bulamamış, sağındaki solundaki insanları görmeden O’na doğru büyük bir heyecanla koştuklarını görünce, kendi kendime duygulandım ve, ‘Bunlar hep Sana koşuyorlar ya Rasulallah! Bu ne câzibe-i kudsiyedir ki, mübarek baş ucunda oturup selamlarını takdim etmek ve mübarek kabrinin yanı başında durarak yerin en mukaddes toprağı üzerinde arz-ı ubudiyette bulunmak, Senin vasıtanla Rabb’e yönelmek için hep Sana koşuyorlar!’ dedim.”

İşte hac ibadeti bünyesinde, böyle bir koşuşun neşvesini taşır. Ona bakıldığı zaman bu mana sezilebilir ve mümin bunu duyar.

Yorumlar (0)